.............................................................πολιτιστικές σελίδες του λογοτεχνικού περιοδικού ΥΦΟΣ *





Η Φωτό Μου
Ξεφυλλίζοντας... με τον Πάνο Αϊβαλή




"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.

ΥΦΟΣ

ΥΦΟΣ
.................................................................Η ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΥΦΟΣ πατήστε πάνω στο εικονίδιο

Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2016

Τέλος εποχής για τον Ελευθερουδάκη

eleytheroydakis.jpg

ΕλευθερουδάκηςΕπειτα από 100 και πλέον χρόνια δραστηριότητας, το ιστορικό βιβλιοπωλείο βάζει οριστικά λουκέτο, λόγω κρίσης, ανταγωνισμού και άστοχων επιχειρηματικών κινήσεων | ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ


H Παρής Σπίνου γράφει στην σημερινή "Εφημερίδα των Συντακτών"  για το "Σημείο αναφοράς στην περιοχή του Συντάγματος εδώ και έναν αιώνα, το ιστορικό βιβλιοπωλείο Ελευθερουδάκη, το παλαιότερο μετά το βιβλιοπωλείο της Εστίας, κατεβάζει και αυτό ρολά. Oριστικά στις 30 Σεπτεμβρίου.
Χθες, μεγάλες ουρές σχηματίζονταν μέχρι και μετά τις εννιά το βράδυ στο ταμείο του καταστήματος της Πανεπιστημίου 15, καθώς ο κόσμος αναζητούσε τις ελκυστικές προσφορές έως 80% στα βιβλία. Είναι το τελευταίο του κατάστημα, καθώς τα τελευταία χρόνια είχε μπει λουκέτο στα 20 παραρτήματα, εντός και εκτός Αθήνας.
Η ανακοίνωση της Σοφίκας Ελευθερουδάκη, που εκπροσωπεί την τρίτη γενιά της επιχειρηματικής οικογένειας, είναι χαρακτηριστική: «Επειτα από λειτουργία πάνω από 100 χρόνια στον χώρο του βιβλίου και 21 χρόνια στην οδό Πανεπιστημίου στο κέντρο της Αθήνας, κλείνουμε το βιβλιοπωλείο μας και σκεφτόμαστε “έξω από το κουτί”, συμμετέχουμε στον διεθνή προβληματισμό με θέμα το βιβλίο και προετοιμαζόμαστε για το επόμενό μας “βιβλιοπωλείο”, αλλά αρνούμαστε να το κάνουμε, όσο δεν υπάρχει θετικό και σταθερό επιχειρηματικό περιβάλλον στη χώρα μας».
Ετσι γράφεται ο επίλογος της μακρόχρονης ιστορίας του Ελευθερουδάκη, τουλάχιστον με τη μορφή που τον γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Ωστόσο, μια νέα σελίδα θα ανοίξει καθώς, όπως φαίνεται, θα δώσει έμφαση στις ηλεκτρονικές πωλήσεις βιβλίων - άλλωστε ο ιστότοπός του books.gr συνεχίζει να λειτουργεί. Υπάρχει επίσης πιθανότητα να ανοίξει, συνεταιριστικά, κάποιο άλλο μικρό, προσεγμένο, «μπουτίκ» βιβλιοπωλείο, σε άλλο κεντρικό σημείο της πρωτεύουσας.
«Μου είπαν ότι μόνο στον Ελευθερουδάκη θα μπορέσω να το βρω!» Η φράση αυτή υπήρξε επαναλαμβανόμενο μότο πολλών δεκαετιών, ειδικότερα για όσους έψαχναν ξενόγλωσσα βιβλία αλλά και πολυτελή λευκώματα που κυκλοφορούσαν μόνο στο εξωτερικό.
Η ιστορία του ξεκίνησε το 1898 με την αγορά του τότε διεθνούς βιβλιοπωλείου της Αθήνας Beck and Barth κι όταν το παλαιό μέγαρο στο Σύνταγμα γκρεμίστηκε, ο Κωνσταντίνος Ελευθερουδάκης αποφάσισε τη μετακόμιση στην οδό Νίκης, που αποτέλεσε ένα τοπόσημο για πάνω από 30 χρόνια.
Το 1995 έγινε ένα τολμηρό βήμα στο οκταώροφο, σύγχρονο και πολυτελές κτίριο της Πανεπιστημίου σε μια περίοδο ευημερίας, ενώ τώρα, συρρικνωμένο, στο ύψος της οδού Αμερικής, κλείνει τον κύκλο του, ακολουθώντας μια πτωτική πορεία.
Το πρώτο βιβλιοπωλείο Σταδίου και Καραγιώργη ΣερβίαςΤο πρώτο βιβλιοπωλείο Σταδίου και Καραγιώργη Σερβίας | 
Η Σοφίκα Ελευθερουδάκη, στις συνεντεύξεις που έχει δώσει τον τελευταίο καιρό, θεωρεί ότι το ιστορικό βιβλιοπωλείο είναι περισσότερο θύμα της κρίσης παρά του ανταγωνισμού. Ωστόσο και οι κινήσεις μεγάλου ρίσκου της εταιρείας, που άφησε μεγάλα χρέη, έχουν παίξει τον ρόλο τους.
Είκοσι παραρτήματα από το αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος» μέχρι τη Μύκονο, υψηλά ενοίκια -αρχικά στην Πανεπιστημίου ήταν 3 εκατομμύρια δραχμές-, μεγάλα δάνεια με εγγύηση την οικογενειακή περιουσία.
Εκτός των άλλων, το τοπίο στον χώρο του βιβλίου άλλαζε δραστικά, όπως τα ήθη. Νέα βιβλιοπωλεία ήρθαν να προστεθούν στο κέντρο της Αθήνας, άλλες αλυσίδες άνοιξαν προσφέροντας παράλληλα ηλεκτρονικά είδη που ελκύουν ιδιαίτερα το νεανικό κοινό, ενώ τα σουπερμάρκετ αλλά και τα ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία άρχισαν να διεκδικούν το μερίδιό τους.
Εν τω μεταξύ, η οικονομική κρίση έπληξε ιδιαίτερα τις τσέπες των βιβλιόφιλων, πόσο μάλλον των μη φανατικών αναγνωστών, καθιστώντας το βιβλίο είδος πολυτελείας. Αλλωστε, εκατοντάδες μικρά και μεγάλα βιβλιοπωλεία έχουν βάλει λουκέτο τα τελευταία χρόνια σε όλη τη χώρα ή φυτοζωούν καταχρεωμένα.
Τα δάνεια, τα λειτουργικά έξοδα, τα χρέη προς τους εκδότες και τους άλλους πιστωτές οδήγησαν στην αντίστροφη μέτρηση τον Ελευθερουδάκη. Τον περασμένο Μάρτιο είχε ζητήσει υπαγωγή στο άρθρο 106β του Πτωχευτικού Κώδικα -τελικά πήρε αναβολή- προκειμένου να αποδεσμευτεί από εξωγενείς παρεμβάσεις, με στόχο να υλοποιήσει πλάνο εξυγίανσης παράλληλα με την αποπληρωμή των πιστωτών.
«Στον χώρο του βιβλίου για πολλά χρόνια δεν φαινόταν να αλλάζει τίποτα», αναφέρει στην ανακοίνωσή της η Σ. Ελευθερουδάκη. «Ωσπου έγινε η επανάσταση με το πρώτο μεγάλο ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο. Ακολούθησαν τα ηλεκτρονικά βιβλία. Ο κόσμος έλεγε ότι ήρθε το τέλος του χάρτινου βιβλίου. Στο μεταξύ, οι βιβλιοθήκες ανά τον κόσμο μοιάζουν όλο και περισσότερο με βιβλιοπωλεία. Ενας κόσμος άνω κάτω...
»Τελικά πώς θα είναι οι νέοι χώροι που θα φιλοξενούν βιβλία; Θα είναι βιβλιοπωλεία; Βιβλιοθήκες; Βιβλιοθηκοπωλεία; Εκδοτικοί χώροι; Κάτι άλλο; Θα το ανακαλύψουμε μαζί όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή.
»Στο μεταξύ όμως, το περιτύλιγμα αλλάζει - το προϊόν παραμένει και συνεχίζουμε: Για να φτιάξουμε και να εκδώσουμε μαζί το βιβλίο σας. Για τη δημιουργία βιβλιοθήκης για επιχειρήσεις. Για επαγγελματικά δώρα. Για παραγγελίες βιβλίων από το εσωτερικό και το εξωτερικό και παραμένουμε στη διάθεσή σας για κάθε πρόταση συνεργασίας».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Κλείνει το βιβλιοπωλείο «Ελευθερουδάκης»

Παρασκευή, 2 Σεπτεμβρίου 2016

Ο φανταστικός Τζ. Ρ. Τόλκιν φεύγει από την ζωή στις 2 Σεπτεμβρίου του 1973




Ο συγγραφέας των «Χόμπιτ», «Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών» και «Σιλμαρίλλιον»...



Ο Τζον Ρόναλντ Ρόιελ Τόλκιν (ο οποίος αναφέρεται στον γραπτό λόγο ως Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν) ήταν εξέχων και διαπρεπής Άγγλος φιλόλογος, συγγραφέας, ποιητής και ακαδημαϊκός, σήμερα ιδιαίτερα γνωστός ως ο συγγραφέας των ακόλουθων έργων φανταστικής λογοτεχνίας: «Χόμπιτ», «Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών» και «Σιλμαρίλλιον».
Ο Τόλκιν γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1892 στο Μπλουμφοντέιν, την τότε πρωτεύουσα του Ελεύθερου Κράτους της Οράγγης (Orange Free State), που σήμερα είναι τμήμα της Νότιας Αφρικής. Ενόσω βρισκόταν ακόμα στα προεφηβικά του χρόνια, ο Τόλκιν, είχε έρθει για πρώτη φορά σε επαφή με την κατασκευή γλωσσών, καθώς τα ξαδέλφια του, Μέρι και Μάρτζορι Ίνγκλεντον, είχαν εφεύρει τη γλώσσα «Ανιμάλικ» (Animalic). Εκείνη την περίοδο, ο Τόλκιν, διδασκόταν λατινικά και αγγλοσαξονικά. Το ενδιαφέρον, όμως, για αυτή τη γλώσσα πέρασε αλλά ο Μέρι και κάποιοι άλλοι, συμπεριλαμβανομένου και του Τόλκιν, δημιούργησαν κι άλλη γλώσσα, μια πολύπλοκη αυτή τη φορά, που την ονόμασαν «Νέβμπος» (Nevbosh). Η επόμενη γλώσσα με την οποία ασχολήθηκε, η «Νάφαριν», τυγχάνει να είναι δική του δημιουργία.
Το 1911, όσο ήταν ακόμα στο King Edward’s School, ο Τόλκιν και τρεις φίλοι του, ο Ρομπ Γκίλσον, ο Τζόφρυ Μπέιτς Σμιθ και ο Κρίστοφερ Ουάισμαν, δημιούργησαν μια «μυστική» λέσχη που την ονόμασαν T.C.B.S. (Tea Club and Barrovian Society) κι αναφερόντουσαν στην αγάπη τους να καταναλώνουν τσάι στο Barrow’s Stores, κοντά στο σχολείο τους, καθώς και, κρυφά, στη βιβλιοθήκη του σχολείου. Όταν τελείωσαν το σχολείο, κράτησαν επαφή τα μέλη της «λέσχης» και τον Δεκέμβριο του 1914, κανόνισαν συνάντηση στο Λονδίνο, στο σπίτι του Ουάισμαν. Τα αποτελέσματα για τον Τόλκιν, αυτής της συνάντησης, ενίσχυσαν την αφοσίωσή του στη συγγραφή ποίησης.
_65047774_tolkien3
Από το 1925 ως το 1945, δίδαξε την αγγλοσαξονική γλώσσα και από το 1945 έως το 1959 δίδαξε αγγλική γλώσσα και λογοτεχνία στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Υπήρξε για ένα διάστημα στενός φίλος του Κ.Σ. Λιούις. Ήταν και οι δυο μέλη μιας άτυπης ομάδας λογοτεχνικών συζητήσεων, γνωστής ως Inklings, η οποία συναντιόταν σε παμπ της Οξφόρδης κατά τις δεκαετίες 1930 και 1940.
Μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, η πρώτη δουλειά του Τόλκιν, ως πολίτης πλέον, ήταν στο Αγγλικό Λεξικό της Οξφόρδης, όπου κυρίως εργαζόταν στην ιστορία και στην ετυμολογία λέξεων γερμανικής προέλευσης, ξεκινώντας με το γράμμα W. Το 1920, έγινε ο νεότερος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Λιντς, αφού ανέλαβε τη θέση του Ρίντερ (ακαδημαϊκός βαθμός) της αγγλικής γλώσσας. Ενώ βρισκόταν στο Λιντς, δημιούργησε Ένα Λεξικό της Μέσης Αγγλικής και μία έκδοση ορισμών του Σερ Γκανιάν και ο Πράσινος Ιππότης, μαζί με τον Ε.Β. Γκόρντον —και οι δυο δουλέψαν πολλές δεκαετίες ως ακαδημαικοί. Ωστόσο, μετέφρασε το Σερ Γκανιάν, το Pearl και το Σερ Όρφεο. Το 1925, επέστρεψε στην Οξφόρδη, ως καθηγητής της Αγγλοσαξονικής, στο Κολλέγιο Πέμπροκ.
Κατά την παραμονή του στο Κολλέγιο, ο Τόλκιν συνέγραψε το Χόμπιτ και τους δύο πρώτους τόμους του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, ενώ ζούσε στη Βόρεια Οξφόρδη (το 2002 τοποθετήθηκε Blue plaque στο σπίτι όπου διέμενε εκεί). Μεταξύ του 1951 και 1955, ο Τόλκιν χρησιμοποίησε τον όρο legendarium για να αναφερθεί σε όλο το φανταστικό σύμπαν που δημιούργησε μέσα από τα γραπτά του. Στις 28 Μαρτίου 1972 στέφθηκε Διοικητής του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας από τη Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄.
tolkien books hobbit
Μετά τον θάνατο του, ο γιος του, Κρίστοφερ Τόλκιν, δημοσίευσε μια σειρά από έργα, βασισμένα στις εκτενείς σημειώσεις και τα αδημοσίευτα χειρόγραφα του πατέρα του, συμπεριλαμβανομένου του «Σιλμαρίλλιον» και του «Ατελείωτες Ιστορίες». Τα βιβλία αυτά, μαζί με το «Χόμπιτ» και το «Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών», δημιουργούν ένα σώμα παραμυθιών, ποιημάτων, φανταστικών ιστοριών και επινοημένων γλωσσών, που διαδραματίζονται σε έναν φανταστικό κόσμο επινόησης του συγγραφέα και ονομάζεται Άρντα (Arda) και τη Μέση-Γη (Middle-Earth), που βρίσκεται σε αυτήν. Στον κόσμο αυτόν, που θυμίζει τη Μεσαιωνική Ευρώπη, υπάρχει η μαγεία, καθώς και άλλες φυλές πέρα από τους ανθρώπους, και μυθικά πλάσματα όπως ξωτικά και δράκοι.
Αν και υπήρχαν και άλλοι συγγραφείς που έγραψαν έργα φαντασίας πριν από τον Τόλκιν, η μεγάλη επιτυχία του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών και του Χόμπιτ οδήγησαν σε μία πρωτοφανή αναγέννηση του είδους, καθιστώντας το πολύ δημοφιλές. Αυτό κατέστησε τον Τόλκιν, ευρέως γνωστό, ως τον «πατέρα» της μοντέρνας φανταστικής λογοτεχνίας —ή, πιο συγκεκριμένα, της υψηλής φαντασίας (high fantasy). Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.
Το 2008, η βρετανική εφημερίδα The Times, τον κατέταξε 6ο σε μία λίστα με τους «50 κορυφαίους Βρετανούς συγγραφείς από το 1945». Το αμερικανικό περιοδικό Forbes τον κατέταξε ως τον 5ο πιο κερδοφόρο «διάσημο μετά θάνατον» το 2009.


_________
http://popaganda.gr/pop-news/stis-2-septemvriou-1973-o-tz-r-tolin-fevgi-apo-tin-zoi/

Σάββατο, 27 Αυγούστου 2016

Με προσωπική λογοτεχνική σφραγίδα

ΒΙΒΛΙΟ................



DAVID FOSTER WALLACE
Η σκούπα και το σύστημα
Εκδόσεις Κριτική, σελ. 576



Σε αυτόν τον παράξενο κόσμο που ζούμε η διασημότητα ή η ασημότητα, η αδιαφορία ή η λατρεία δεν απέχουν παρά ένα βήμα και συχνά είναι θέμα τύχης αν ένας συγγραφέας βρεθεί στην μία ή στην άλλη όχθη. Ας θυμηθούμε και την περίπτωση Πάουλο Κοέλιο, που με αυτοέκδοση είχε τυπώσει το πρώτο του βιβλίο, το οποίο πούλησε δεν πούλησε δέκα αντίτυπα μέχρι που το ανακάλυψε Αμερικάνος Πορτογαλομαθής και το έκανε σημαία του NewAge.  Ο David Foster Wallace ήταν και τυχερός και άτυχος. Τυχερός γιατί ως συγγραφέας αλλά και ως τενίστας γνώρισε την ίσως ευτυχία της επιτυχίας. Παρ’ ότι, εάν γνωρίζω σωστά, δεν κέρδισε κανένα σημαντικό λογοτεχνικό βραβείο, αγαπήθηκε ή μάλλον λατρεύτηκε από μερίδα του αναγνωστικού κοινού και για πολλούς το όνομά του είναι ακόμα, οκτώ χρόνια μετά την αυτοκτονία του, θρύλος. (Άλλωστε αν το σκεφτούμε στατιστικά, οι περισσότεροι συγγραφείς που αγαπήθηκαν και διαβάζονται, παλαιοί ή και σύγχρονοι, Τολστόι, Ντοστογιέφσκι, Τσέχωφ, Κούντερα κτλ, δεν ανακατεύτηκαν ιδιαίτερα στις διαδικασίες των λογοτεχνικών βραβείων). Άτυχος γιατί δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει την διανοητική ασθένεια που τον έκανε διάσημο και αυτοκτόνησε. Κρεμάστηκε στο σπίτι του.

Είναι, ως συνέπεια και των παραπάνω, πολύ σημαντική η έκδοση, και μάλιστα σε εξαιρετική μετάφραση ενός ανθρώπου που αγαπάει πραγματικά το έργο του, του Γιώργου – Ίκαρου Μπαμπασάκη, του πρώτου βιβλίου και μυθιστορήματος του θρυλικού πλέον αυτόχειρα. Κι η αλήθεια είναι ότι ο 27χρονος τότε συγγραφέας αποδεικνύει εξαιρετικό αφηγηματικό ταλέντο σε αυτή την πρώτη του απόπειρα. Ο φρενήρης ρυθμός, η διάχυτη παράνοια, οι μακροπερίοδες προτάσεις, η ένταση στην αφήγηση που έκανε κάποιους να τον συγκρίνουν με τον Μπολάνιο αλλά και με τον… Χέντριξ, υπό την έννοια πιθανολογώ των διαρκών λεκτικών αυτοσχεδιασμών και αφηγηματικών «σόλο», όλα αυτά που γνωρίσαμε στα μετέπειτα έργα του έχουν ήδη διαμορφώσει την προσωπική λογοτεχνική του σφραγίδα. Αλλά σε αυτό το πρώτο του έργο φαίνονται και έντονες οι επιρροές, κυρίως από τον  Thomas Pynchon, αλλά και από τον Don DeLillo. Ο δομικός αναρχισμός και η περιπλοκή παρανοϊκών γεγονότων θυμίζει έντονα Pynchon, ειδικά σε κάποια σημεία του μυθιστορήματος. Όμως συνολικά η ιστορία έχει συνοχή και δεν είναι τόσο πολυπρόσωπη όπως τα έργα του Pynchon και έτσι μπορούμε να το συνδέσουμε και με τον  DeLillo. Το μυθιστόρημα είναι σίγουρα διασκεδαστικό και δροσερό κι έχει ισχυρή δυναμική, αν το δούμε όμως από απόσταση, αν σβήσουμε το όνομα του συγγραφέα και δεν γνωρίζουμε ότι γράφτηκε από έναν μύθο, θα τολμούσαμε να πούμε ότι εξαντλείται σχετικά γρήγορα και καταλήγει σε μια επανάληψη μοτίβων που έχουν ήδη παρουσιαστεί, χωρίς την εφευρετικότητα που θα ήταν ίσως απαραίτητη για να κρατηθεί το ενδιαφέρον σε ένα τέτοιο έργο.
Ο αναγνώστης σίγουρα θα ενθουσιαστεί στις πρώτες εκατό σελίδες και ίσως αισθανθεί ότι είναι αντιμέτωπος με μια λογοτεχνική ιδιοφυία, μπορεί όμως στη συνέχεια να αποκαθηλώσει το ίνδαλμα και να κλείσει το βιβλίο με μικτά συναισθήματα. Όμως, επειδή ο David Foster Wallace στάθηκε τυχερός ή ικανός όσον αφορά την επιδίωξη της επιτυχίας κι έγινε άστρο που εξακολουθεί να λάμπει τόσα χρόνια μετά τον θάνατό του, θα πρέπει να διαβάσουμε αυτό το βιβλίο για να δούμε τα βήματα που ακολούθησε αυτή η πολυσύνθετη και σίγουρα χαρισματική προσωπικότητα και να ανακαλύψουμε τα πολλαπλά στοιχεία κι επίπεδα που υποκρύπτει η αφήγησή του.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ
_________

Κυριακή, 14 Αυγούστου 2016

Μ. Καραγάτσης: Τι άλλο είναι η ζωή μας παρά μια Χίμαιρα. Κυνηγάμε τις καθημερινές απολαύσεις με την ίδια προσήλωση που θα πίναμε τον πρωινό μας καφέ

Ενημερώσεις




Απορροφημένος πάντα στην εργασία, στη συγγραφή δηλαδή μια ιδέα με στοίχειωνε αυτή της Χίμαιρας. Τι άλλο είναι η ζωή μας παρά μια Χίμαιρα. Κυνηγάμε τις καθημερινές απολαύσεις με την ίδια προσήλωση που θα πίναμε τον πρωινό μας καφέ Η δυσκολία του εγχειρήματος εξελίσσεται όμως σε μια φοβερή σκηνή: Μια Χίμαιρα που μας παίρνει στο κατόπιν με τις φοβερές της φωτιές καθιστώντας έτσι ανέφικτες όλες μας τις προσδοκίες.


M. Καραγάτσης ψευδώνυμο του Δημήτρη Ροδόπουλου (Αθήνα 1908-1960). Πεζογράφος, από τους αξιολογότερους της Γενιάς του '30. Ρεαλιστής, ανατόμος της ανθρώπινης συμπεριφοράς, καλλιέργησε το κοσμοπολίτικο μυθιστόρημα. Παρά τις επανειλημμένες ωστόσο επανεκδόσεις των έργων του η φιλολογική εξέταση της προσφοράς του δεν βρίσκεται ακόμη σε ικανοποιητικό επίπεδο. Ασχολήθηκε επίσης με τη θεατρική κριτική (Εγκυκλοπαίδεια ΠΑΠΥΡΟΣ 2007) 
Ο Καραγάτσης δεν τοποθετεί τους ήρωες του σε ξένα μέρη, αλλά φέρνει τους ξένους ήρωες του στην Ελλάδα - άνθρωποι ξενικής καταγωγής, που ριζώνουν σ' αυτή τη χώρα. Στο πρώτο μυθιστόρημα "Ο Συνταγματάρχης Λιάπκιν" (1923), έργο με το οποίο καθιερώθηκε αμέσως, ο ήρωας είναι ένας Ρώσος εμιγκρές που αναζητά την τύχη του στον Θεσσαλικό κάμπο.

Τρίτη, 7 Ιουνίου 2016

«Συνομιλίες με νέους πεζογράφους» στην Κεντρική Δημοτική Βιβλιοθήκη Αθηνών: Μάκης Τσίτας

ΕΚΔΗΛΩΣΗ


Την Παρασκευή 10 Ιουνίου ο Σωτήρης Δημητρίου συναντά το συγγραφέα Μάκη Τσίτα, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Συνομιλίες με νέους πεζογράφους», που διοργανώνει ο Οργανισμός Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων στην Κεντρική Δημοτική Βιβλιοθήκη.

Αποσπάσματα από το μυθιστόρημα  «Μάρτυς μου ο Θεός» θα ερμηνεύσει ο Ιωσήφ Ιωσηφίδης.


Ώρα έναρξης: 19.30
Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη.
Κεντρική Βιβλιοθήκη Δήμου Αθηναίων

(Δομοκού 2, Σταθμός Λαρίσης, τηλ.: 210-8810884, 210-8846011)


Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2016

Κυκλοφόρησε το νέο μυθιστόρημα με τίτλο "ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΟ ΑΥΡΙΟ" ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΟΛΥΡΑΚΗ από εκδόσεις Ψυχογιός

   βιβλιο // παρουσίαση   

ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΟ ΑΥΡΙΟ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛΥΡΑΚΗΣ
Ελληνική λογοτεχνία
Σελίδες : 376
Εκδόσεις Ψυχογιός, Αθήνα 2016

Μια εικοσαετία μετά την προσάρτηση της Θεσσαλίας στην Ελλάδα, οι αγρότες του θεσσαλικού κάμπου ζουν σαν δουλοπάροικοι. Την τυραννία των Τούρκων έχει διαδεχτεί η απληστία των Ελλήνων τσιφλικάδων, οι οποίοι ρουφούν όχι μόνο τον ιδρώτα αλλά και το αίμα των κολίγων. Το κράτος παραμένει αδιάφορο. Εκείνη την περίοδο, ένας φοιτητής της Νομικής από την Κεφαλονιά, ο Μαρίνος Αντύπας, περιέρχεται απ’ άκρη σ’ άκρη τον θεσσαλικό κάμπο και, με το σύνθημα «Ισότης, Αδελφότης, Ελευθερία», προσπαθεί να πείσει τους κολίγους να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους, αλλά και να αφυπνίσει το κράτος. 
Την ίδια εποχή, ο Χάρης Καμαριανός, κάτοικος του θεσσαλικού κάμπου, φοιτητής Ιατρικής και φίλος και συμπολεμιστής του Αντύπα κατά την Κρητική Επανάσταση, γνωρίζεται με την Αγνή, ύστερα από ένα μοιραίο συναπάντημα. Οι δύο νέοι ερωτεύονται, αλλά έχουν να παλέψουν με την εκδικητικότητα ενός αδίστακτου τσιφλικά. 
Στο πλευρό τους στέκεται και τους στηρίζει μια ανέλπιστη σύμμαχος. Και, παρά τα απανωτά χτυπήματα και τις δυσκολίες, δεν παύουν στιγμή να κοιτάζουν κάθε καινούργιο φεγγάρι με μάτια γεμάτα όνειρα. Ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα, γεμάτο πίστη στον άνθρωπο.

~~~~~~~~~~~~~~

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛΥΡΑΚΗΣ γεννήθηκε στα Σφακιά της Κρήτης. Τέλειωσε τη Στρατιωτική Ιατρική και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, του οποίου είναι διδάκτωρ. Πήρε την ειδικότητα του χειρουργού και στη συνέχεια εξειδικεύτηκε στη χειρουργική των αγγείων στο νοσοκομείο Hammersmith του Λονδίνου. Σήμερα εργάζεται ως χειρουργός στη Θεσσαλονίκη, όπου και ζει. Έχει δημοσιεύσει ογδόντα τρεις επιστημονικές εργασίες σε ελληνικά και ξένα ιατρικά περιοδικά, έχει κάνει δεκάδες ανακοινώσεις σε ιατρικά συνέδρια και έχει πάρει μέρος στη διοργάνωση πολλών συνεδρίων. Είναι μέλος της Ελληνικής Χειρουργικής Εταιρείας, της Χειρουργικής Εταιρείας Βορείου Ελλάδος, της Ιατρικής Εταιρείας Θεσσαλονίκης, της Εταιρείας Ιατρών Λογοτεχνών και της Εταιρείας Συγγραφέων Βορείου Ελλάδος, ενώ έχει διατελέσει μέλος του Διεθνούς Κολεγίου των Χειρουργών. Στα μαθητικά του χρόνια ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με τη δημοσιογραφία στα Χανιά και είχε γράψει δύο θεατρικά έργα που παίχτηκαν σε μαθητικές παραστάσεις. Ακόμη ένα θεατρικό έργο έγραψε όταν ήταν φοιτητής, το οποίο παίχτηκε από φοιτητές κατά τη διάρκεια της φοιτητικής εβδομάδας. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν άλλα 16 βιβλία του συγγραφέα.

Τετάρτη, 18 Μαΐου 2016

Οδός Ονείρων (Street of Dreams) - Μάνος Χατζιδάκις (Manos Hadjidakis) | ...





01. Πρόλογος (Prologue): 00:00
02. Όνειρο Παιδιών της Γειτονιάς (Dream of the Neighbourhood Youngsters): 1:15
03. H Μαύρη Φοντ (The Black Ford): 8:40